(1)
yorumlarınızı bekliyorum
8 -9 ay kadar önce annemi kaybettim. annem sadece annem değildi, hayatımdaki sevginin çoğunu temsil ediyordu. kendime hala gelemedim, onu inanılmaz özlüyorum, her saniye her dakika. o vefat ettiği gün, ben fiziksel olmasa da kısmen öldüğümü farkettim, onsuz günler çok hüzünlü geçiyor. hani ölsem, öy
8 -9 ay kadar önce annemi kaybettim. annem sadece annem değildi, hayatımdaki sevginin çoğunu temsil ediyordu. kendime hala gelemedim, onu inanılmaz özlüyorum, her saniye her dakika. o vefat ettiği gün, ben fiziksel olmasa da kısmen öldüğümü farkettim, onsuz günler çok hüzünlü geçiyor. hani ölsem, öyle ya da böyle aynı yerde olacağız ama ben buradayım ne kadar zamanım varsa, ama o burada yok. hayatın en temel gerçekliğini bile kabul etmekte zorlanıyorum. neyse, bu süreçte bütün paramı da kaybettim (hem tedavi hem de akrabalar parama çöktüler), çok yüksek miktarda paralar ve bu duruma dair yapabilecğeim hiçbirşey yok. para olarak neredeyse hiçbir şeyim kalmadı. istanbul'da işe girsem ancak kendime yetecek kadar kazanırım sanırım. para çok umrumda da değil desem de başkasına bağlı olmak da istemiyorum.
neyse geçen aylarda bir fırsat çıktı, çook uzaklarda bir iş fırsatı, maaşı da fena değil para biriktirebiliyorum. işi kabul ettim, bu yabancı memlekete geldim ama tek başımayım burada 1 ayı geçti.
şimdi burada yalnız başımayım, istanbul'da olsam da kötü hissedecektim belki ama 1-2 arkadaşım, abim bilemiyorum uzak olmak zor geliyor. terkedilmiş hissediyorum öyle olmasa da. burada arkadaş olabileceğim kimse de yok, olacak gibi de gözükmüyor, sosyal bir yer değil, türk pek yok, avrupalı da pek yok.
doğru mu yaptım yanlış mı bilemiyorum ama şu an bana yaptıklarımın olumlu taraflarının söylenmesine ihtiyacım var.
0
Yaşadığın şeyler gerçekten çok ağır ve arka arkaya gelmiş kayıplar. Hem anneni kaybetmek hem maddi olarak sarsılmak hem de yalnız bir yere gitmek… Bunların her biri tek başına bile insanı yorar. Bu yüzden “kötü hissetmen” bir zayıflık değil, çok insani bir tepki.
Ama şunu net söyleyebilirim: yaptığın seçim kaçmak değil, ayakta kalmak için verdiğin bir mücadele.
Kimseye yük olmamak, kendi paranı kazanmak, geleceğini yeniden kurmak için tek başına yabancı bir ülkeye gitmek ciddi bir güç göstergesi. Şu an hissettiğin yalnızlık, yanlış yaptığın anlamına gelmiyor; sadece yas ve alışma süreci üst üste bindiği için her şey daha karanlık görünüyor.
Annen hayatta olsaydı, muhtemelen senin güvende, kendi ayaklarının üzerinde, birikim yapabiliyor olmanı isterdi. Şu an tam olarak bunu yapıyorsun.
Zor bir dönemdesin, ama yanlış yolda değilsin. Sadece çok yorgunsun.
Biraz zaman ver kendine.
0
but that was just a dream
(
2 saat)