böyle içim kıpır kıpır gibi, nedensiz.
bir kış günü spor çıkışı hayvanlar gibi hasta olduğum için (2 hafta yataktan kalkamadım.) 1,5-2 ay önce spora mola vermiştim. havalar güzelleşti gibi, tekrar başlamak için motivasyonumu toplayamıyorum. 1-2 kez gitsem olcak da...
bir haftaya proje yetişirse bir maaş ikramiye alacağım. lakin bu gündemde yoğunlaşmak çok zor. çok stress yaptım. bünyem yıllık izin için yalvarıyor resmen.
Hayat bana güzel, bahar geldi ya içmeye bile gerek yok :)
ağustostan bu yana mutlu hissettiğim 1 gün yok ve sanırım bu sıkıntı sayılır.
yaramazlık yok emeklilik için gün saymaya devam. 40 yılım falan kaldı işte.
sevgılım yok, ıstedıgım gıbı bırını bulamıyorum... ısle ılgılı sıkıntı var. 3 mayıs gelmelı artık ..
işsizim sevgilim yok param yok babamdan nefret ediyorum, ha bi de kullandığım telefon dokunmatik değil, hatta kamerası bile yok. müzik de çalmıyo. ama şarjı 15 gün gidiyo. toplum içinde cebimden çıkarmaya utanıyorum...
@kabardinka,
toplum senden utansın. samsung e1180'di benim eski telefonum da. ondan önceki htc chacha idi, fotoğraf çekiyordum evet ama sonra bakıp bi boka benzemediğini, hiçbir şeyin anlaşılmadığını görüp üzülüyordum. bunda çekemediğim için hiçbir sıkıntı yok. üzgünlük yok dert yok tasa yok.
her şeyi içine doldurup, çok şey vaat edip tekini bile yapamayan telefonlardan da değil. az şey vaat ediyor evet, ama dediklerinin bir tekini bile %1 eksik yaptığını bile görmedim.
arkadaşlar arasında da değişik bir havam vardı. arada bi çıkartıp arka kameradan selfie çeker gibi yapıyorduk falan. hiç de utanmıyordum. aklıma bile gelmedi.
şu anda s4 zoom var, şu arkası kabarık hayvan gibi telefon var ya o. ipodum da olduğu için şimdi utanıyorum işte toplum içinde çıkartmaya. arkadaşların eşin dostun yanında sıkıntı değil de otobüste falan kulaklık ipod hayvan gibi telefon vs. utanıyorum.
sözün özü, pişir aşı siki kaşı bro. raad ol.
edit: hehe benimki 3 haftaya yakın gidiyordu.
ben default yalnızım.