2- biri sizden iyilik isterken önce hal hatır sorup sonra iyilik isterse ne düşünürsünüz?
3- biri sizden iyilik isterken önce iyiliği isteyip sonra hal hatır sorsa ne düşünürsünüz?
edit: yakın arkadaşınızdan ziyade bir zamanlar samimi olup zamanla aranızdaki samimiyetin köreldiği bir arkadaşınızı düşünerek cevap verirseniz daha sağlıklı olur. yoksa, yakın arkadaşımla birbirimizden iyilik isterken birer köpek eğitmeni edasıyla istiyoruz.

herkesten iyilik istemiyorum, iyilik isteyeceğim kişide bu tarz şeylere takılmıyorum.
örneğin arkadaşımdan para isteyeceksem bana şu kadar yolla derim varsa yollar yoksa yok der.
veya benim için şunu yapsana derim yapabilecekse yapar bu yani.
telefonu açınca bi "-naber hacı" derim yani.


oha aynı soruyu soracaktım yakın bir zaman içinde.
1.halini hatrını sormam; merhaba x, şunu halledemedim, yardım eder misin?
2.halini hatrını sormam çünkü bu işin iyice boku çıktı ve çok samimiyetsiz olmaya başladı:
"+naber, nasılsın diesel?
-iyilik, sen nasılsın?
+ya senden bir şey rica edecektim
-(hah mına goyim) buyur?"
artık böyle kişiler netleştiği için conversation böyle oluyor:
"+naber, nasılsın diesel?
-buyur, ne istersin?
+ya olum bi selam verdik senin dediğine bak
-lan siktir git, bilmiyor muyuz ne isteyeceğini :)
+tamam amk, var mı lan sende oks soruları?
.."
3. ikinci seçeneğe göre daha mantıklı bir tercih, daha samimi. kötü düşünmem.
fazla küfürlü oldu kusuruma bakmayın :)


@diesel, küfür tartışmalarda ezilince salya sümük sarf edilmediği müddetçe güzeldir, severiz. bilimsel olarak da baş ağrısını giderdiği falan da kanıtlandı ayrıca.


büyük konuşmayı sevmem ama bugüne kadar ailem dışında kimseden bir şey istemedim. Çok yakın arkadaşıma bile "gelirken sigara alır mısın" demişimdir maksimum.
sadece geçenlerde artık hiç hoşlanmadığım bir arkadaşımdan, başka bir arkadaşımı, akademik anlamda fikir verebilecek olan annesi ile kontağa geçirmesini rica ettim. onu da yapmadı.
sevdiğim insanların ihtiyaçlarını onlar söylemeden görmeye çalışıyorum ki mahcup olup, istemek zorunda kalmasınlar.
tanımadığım insanlara random güzellikler yapmaktan çok hoşlanırım. ama yakınımda olduğunu var saydığımız bir insanın kıvrılarak bir şey rica etmesinden nefret ederim, direk söylesin. ezilip büzülüp söylerse, yine de yapabileceğim yardımı yaparım, ama o insanla bir daha görüşmeyebilirim. o derece hoşlanmıyorum karşımda ezilip, büzülüp, kıvrılıp, kıvranılmasından. samimiyetsiz geliyor. aramda soğukluk/mesafe/yıllar/pus olan da direk söylesin. darlamasın. ona nötr olurum, hal-hatır önemli değil. görüşmüyorsak, ben de görüşmeyi istememişim demektir çünkü.
iyiliğe de inanmıyorum. bir şey istenir, rica edilir; cevaben de yardım edilir. bunun adı iyilik değil. iyi diye yaptığın şeyi kötü sonucu da olabilir.


usulen canım naber şeklinde bir konuşma olur ama uzun tutmam sonra hemen konuya gelirim. karşı taraftan da benzer yaklaşımlar sıkıntı yaratmaz.
